Ik kijk uit het raam en de vrachtwagens blijven maar komen.
Ik heet Andrea Schaund.
Ik woon op Hillside Terrace 176, Kingston.
M'n man is weg op werkdagen van 8 uur tot 19 uur.
Dus dan kunnen we elkaar veilig ontmoeten.
Maar m'n twee kinderen komen om 16 uur thuis.
Ik wil niet dat hen iets overkomt.
Hij zal ze iets aandoen als ik bij hem wegga.
We starten deze serie over vloeibare latex met kraaienpootjes.
Dat is een goede inleiding in het stippelen van rimpels...
een van m'n favoriete verouderingstechnieken.
Het hoeft niet duur te zijn.
De latex die ik gebruik, kost 6 dollar in een feestwinkel.
M'n vrouw heeft niet gezegd dat de verzekeringskeuring vandaag was.
Hou het kort.
Hallo, Mr Schaund.
Vandaag gaat u de volgende drie dingen doen:
U zet dit huis op naam van uw vrouw.
U maakt 75 procent van uw bezit over op een bankrekening op haar naam.
En u vertrekt voorgoed.
Wie ben jij?
Begrijpt u wat ik zeg en gaat u ermee akkoord, Mr Schaund?
Ben je een advocaat?
Ik weet wat u haar aandoet, Mr Schaund.
En wat u de kinderen zult aandoen als ze weggaat.
237.465 dollar.
CSO Security. Zegt u het maar.
Mag ik Margaret Turner van Personeelszaken?
Hallo?
Margaret, met Michael Schaund van Financiën.
Sorry, met wie? -Michael Schaund.
Ik kan nu niet praten. Bel me later terug.
Nee, dit kan niet wachten. Ik neem ontslag.
Als je haar, de kinderen of iemand die ze kennen lastigvalt...
op wat voor manier dan ook, zal ik je vermoorden.
Ik wil je vermoorden.
Pak je spullen.
Dus ik zeg tegen iedereen dat hij me heeft verlaten?
Voor een andere vrouw. Niemand zal het in twijfel trekken.
Blijf naar de groep gaan. Dat zal helpen.
Wees eerlijk over alles, alleen niet over mij.
Mag ik je gegevens doorgeven? -Als iemand het echt nodig heeft.
Ik kan niet beloven dat ik op tijd kom. Nog niet.
Dank je.
Heb je m'n briefje?
Als m'n nummer verandert, laat ik het je weten.
Dank je.
Pas goed op jezelf.
Dat doe ik.
In Paddy Pallins titel voor z'n boek:
Nooit echt verdwaald...
alleen geografisch tijdelijk verplaatst...
Ik leerde hem kennen toen ik 16 was...
en kreeg een dochter op m'n zeventiende.
Ik ging bij hem wonen, in het huis van z'n moeder.
Alles ging goed tot hij me na een jaar begon te slaan.
Ik liep niet weg, belde niet de politie.
Het werd een gewoonte voor hem om me te mishandelen...
want ik belde nooit iemand om hulp.
Ik deed niets, omdat ik jong en verliefd was.
Tot nog niet zo lang geleden. M'n zoon was drie...
en ik kwam thuis van m'n werk. Het was zondag.
M'n zoon kwam huilend naar me toe en zei dat z'n vader hem sloeg.
Toen ik hem bekeek, zat z'n lichaam vol plekken...
van een usb-stekker waar hij hem mee sloeg.
Ik sprak hem erop aan, maar hij zei niks.
Ik belde het alarmnummer.
Dat was de eerste keer dat ik de politie belde.
Ik belde niet als hij mij sloeg...
maar ik liet m'n kinderen niet mishandelen.
Ze stuurden me naar een blijf-van-mijn-lijfhuis.
Zelfs in het blijf-van-mijn-lijfhuis was ik nog van plan om terug te gaan.
Want ik was zestien toen ik hem leerde kennen. Ik kende alleen hem.
Ik ontmoette mensen in het huis die naar praatgroepen gingen...
en hoorde de verhalen van anderen.
Ik dacht dat ik steun zou krijgen als ik er ook heen ging.
Maar tot vandaag ben ik steeds niet gegaan.
Ik ben nog alleen met m'n twee kinderen.
De zeebodem is donker en er zijn misschien haaien.
Maar de vrouwen zijn vooral bang voor Tomokazuki...
een spiegelbeeld van henzelf dat ze in de diepte zien.
Het drogbeeld wenkt je en zegt:
Ga met me mee. Kom verder. Ik zal je meer abalones geven.
En als je haar volgt, zul je nooit meer terugkomen.
Het kan zo moeilijk te zijn om te accepteren...
dat iemand die je zo na staat en die van je hoort te houden...
je kan mishandelen en overheersen.
Die wreedheid en overheersing leiden tot een gevoel van minderwaardigheid.
Het gevoel dat je het niet beter kunt.
En soms krijgen we dat gevoel dat we kunnen gaan.
We willen daar weg. We kunnen gaan.
En dan worden we bang.
We krijgen het gevoel dat er geen ontsnapping mogelijk is.
Je bent verward en weet niet wat echt is en wat niet.
En er zit iets diep in ons, we weten dat het er is...
en we herkennen het allemaal.
Daarom zijn we hier gekomen. We begrepen dat we iets waard zijn.
En we stelden ons open en we kregen hulp.
En we pakten die vrijheid en gingen er weg.
En dat is echt. Dat is echt.
Ik kijk uit het raam en de vrachtwagens blijven maar komen.
Ik heet Charlene Jackson.
Ik woon op Scomen Road 98, Gloversville.
We zijn bij de winkel. Ik gebruik de telefoon van een onbekende.
Ik moet ophangen.
Tot de volgende keer, allemaal. Het beste.
Hallo. Gisteravond keek ik naar Valley of the Dolls...
en dacht: Morgen moet ik ook zoiets doen. De make-up is prachtig.
Ik deed een meer dramatische look. Dus bevalt het je, blijf dan kijken.
Val dood.
Waar ga je heen?
Ergens waar het warm is. Ik weet het niet, Miami misschien.
Het is alsof al die haat z'n liefde de moeite waard maakt.
Omdat we ervoor moesten vechten.
Dit is een gevecht dat je gerust mag opgeven.
Waar je ook heen gaat, zoek een nieuwe praatgroep.
Ja.
Laat me je nog wat geld geven.
Ik zou liever helemaal niets aannemen.
Wat mag het zijn?
Whisky met ijs.
Vier dollar.
Ben je alleen? -Ja.
Waar kan ik me laten pijpen? -Ik kom alleen wat drinken.
Ga mee naar binnen. Ik trakteer. -Nee, dank je.
Doe dat nooit meer.
Ik kijk uit het raam en de vrachtwagens blijven maar komen.
Met Joyce Richards. Je hebt me in maart geholpen.
Ik bel vanwege de buurvrouw van m'n vriendin.
Haar kinderen hebben hulp nodig. Wil je gaan kijken?
Het adres is Maiden Lane 87740...
Wat wil je?
Heb je hulp nodig?
Heb je een afspraak? -Nee, ik...
Ik zag je in de winkel en dacht dat je misschien hulp nodig hebt.
M'n moeder laat m'n broer niet uit z'n kamer.
Hij is daarbinnen.
Kan de badkamerdeur van binnen op slot?
Ga naar binnen en doe de deur op slot.
Ga je haar pijn doen?
Wil je dat ik jou en je broer bij haar weghaal?
Oké.
Wat moet dat verdomme?
Laat me los.
Waar is de sleutel? -Dit wil je niet.
Waar is de sleutel? -Laat me verdomme los.
Hoe heet je?
Sadie.
En jij?
Zach.
En je broer?
Hij heet Leon.
Zach, de politie komt straks. Met iemand van de Kinderbescherming.
Ze zullen jou en Leon weghalen bij jullie moeder.
Het kan een beetje eng zijn. Vreemde mensen die vragen stellen.
Maar dit is jullie kans om veilig te zijn.
Kunnen we niet met jou mee?
Ik moet weg.
Jullie zouden niet veilig zijn bij mij.
Als iemand jou of Leon kwaad doet, vertel het dan aan iemand.
Vertel het aan zoveel mogelijk mensen.
Als niemand jullie helpt...
bel dan dit nummer, dan zal ik jullie helpen.
Oké.
En vertel niemand hoe ik echt heet.
HET MOMENT OM TE VERTREKKEN
Ik weet dat het z'n zwakheid is, maar hij houdt echt van me...
zoals niemand anders zal doen.
Hé, dit is het nulpunt.
Het is moeilijk om met niets te beginnen, maar het is goed.
Ik heb nu controle over mezelf en m'n kinderen.
Het is mijn wil. Niet die van hem.
Mijn wil kan niets veranderen.
Waarom zeg je dat, Sadie?
Omdat het waar is.
Wil je ons vertellen hoe je wegging?
We gingen vaak kamperen. -Wie is 'we'?
M'n man en ik en onze zoon Cody.
Wat waren dat voor tochten?
Survivaltochten.
We liepen door de bossen, bouwden een hutje...
jaagden en zochten voedsel, deden zelfs eerste hulp.
Hij zette m'n botten. -Nadat hij ze had gebroken.
Als ik me niet aan de regels hield.
Maar hij deed me nooit iets waar Cody bij was.
En ik bedekte het met make-up. En we beschermden hem.
Vertelde je vrienden of familie over de mishandelingen?
Toen we getrouwd waren, gingen we ver bij m'n ouders vandaan wonen.
Ik heb geen vrienden.
Ik ging nooit uit, want dan ging het af van het geld voor Cody's eten.
En ik mocht niet werken.
Want dat is de taak van de man. Ik was een erg goede echtgenote.
Hoelang was je met hem?
Ongeveer tien jaar.
Waarom ging je weg?
Hij kwam vroeg thuis.
Cody was net thuis van school.
Hij was opgetogen.
Er stond een nieuwe pick-uptruck aan onze kampeeraanhanger gekoppeld.
Hij zei dat we weggingen.
We zouden in de natuur gaan leven, zoals we altijd hadden gewild.
Hij was meer dan opgetogen, hij was bezeten.
Hij zei dat ik moest gaan pakken. Alleen het hoognodige. Nu.
Wat deed je?
Ik raakte in paniek.
Ik ging naar Cody's kamer...
en zei dat ik even weg moest voor een cadeautje voor papa.
En of hij mee wilde.
Hij dacht dat het een bijzondere missie was.
We glipten door de keuken en de bijkeuken...
en naar buiten door de achterdeur.
We waren bijna bij de autoweg en hij sneed ons de weg af.
Hij sloeg me neer...
en hij had een mes bij zich.
Hij begon me ermee te snijden.
Cody begon te schreeuwen.
Hij stond op...
en m'n zoontje hield op met schreeuwen.
Dat kun je niet veranderen.
Je kon daar ook de vrachtwagens horen.
Dank je, Sadie.
Als jullie het goed vinden...
wil ik afsluiten met een ogenblik stilte voor Janet.
Al de vrouwen die omkwamen toen ze weg wilden.
De mannen die omkwamen toen ze weg wilden.
Meisjes, jongens...
Elke begraafplaats ligt vol mensen die het niet hebben gehaald.
En je zit hier, je leeft en verspilt je tijd.
Dat is respectloos tegenover hen.
Degenen die vandaag zullen sterven en die morgen zullen sterven.
Het is een slachting. En jij zit hier maar kinderboeken te lezen.
Je moet terugvechten. Al kost het je je leven.
Gaat de bank nog executeren? -De verkoop is over twee weken.
Je moet voor die tijd je bezittingen weghalen.
Gelukkig wordt de schuld op je creditcards herzien.
Ik denk dat ze het wel zullen afschrijven als fraude.
Waar gaf hij het aan uit?
Voornamelijk hypotheekbetalingen. Tot ze hem blokkeerden.
En de levensverzekering?
Omdat je man vermist wordt en z'n dood niet vaststaat...
betalen ze niet uit.
Wat is m'n beste optie?
Ik kan van de staat direct 2500 loskrijgen.
De begrafeniskosten voor je zoon.
Beste Miss Beverly, vernietig deze brief als u hem heeft gelezen.
Ik weet wat ik wil doen met m'n leven.
Ik wil mensen helpen die niet kunnen ontsnappen.
Ik zal niet moorden...
maar ik zal ze snel verlossen van hun mishandeling. En voorgoed.
Laat mij maar vechten, zodat zij het niet hoeven.
In ruil zal ik ze om geld of eten vragen, wat ze kunnen missen.
Eens hoop ik niets meer te hoeven vragen.
Ik zal meestal onbereikbaar zijn, maar dat is niet voorgoed.
Instructies staan onder aan deze brief.
Het is een risico om ze door te geven en dat hoeft u niet te nemen.
Ik was bang dat de vrachtwagens niet zullen ophouden met komen.
Maar nu verwelkom ik ze allemaal.
Bedankt voor uw hulp. Sadie.
in Scarlet Town
waar ik geboren ben
woonde een mooi meisje
liet menige stumper huilen de hele wilde dag
haar naam was Barbara Allen
Ik zag je in het bos. Ik dacht dat je een jager was.
Ik ben je kilometers lang gevolgd. Ik weet eigenlijk niet waarom.
Zelfs toen je de auto verstopte zoals vroeger wist ik het niet zeker.
Tot ik je gezicht zag.
Mijn meisje.
Maar ik weet het niet, Sades. Ben je nog wel mijn meisje?
Waarom heb je dat met je haar gedaan?
Je moet wat water drinken.
Dat is een heel stuk bos dat je hebt doorzocht.
Je hebt het perfect aangegeven.
Zocht je mij?
Wat moeten wat aan je hoofd doen, Sades.
Je zit helemaal in de knoop.
Dus je hebt nog een hart.
Je bent slecht geweest.
Maar dat geeft niet.
Want nu heb ik je terug.
Ik heb je terug, Sadie.
Ik ga wat te eten halen.
Fout, fout, fout.
Leg je arm op het hout, Sades.
Sadie. Leg je arm op het hout.
Sadie.
Ik kan nog niet geloven dat je nog leeft.
Je moet naar huis komen, Sades.
Ik hou van je.
Ik kan niet anders.
Ondanks alles hou ik nog steeds van je.
Ik dacht dat het liefde was.
Maar dat is het niet.
Het is behoefte.
Wanhopige, perverse behoefte.
Nee.
Ik probeerde me ervoor te verbergen.
En toen probeerde ik ervoor te vluchten.
En nu ga ik er een eind aan maken.
Je bent naar huis gekomen.
Je hebt ons zoontje vermoord.
Jij dwong me ertoe. Jij liet het me doen.
Je wist dat het zou misgaan als je me verliet. En je deed het toch.
Je wist dat het zou misgaan.
Je dwong me ertoe.
Je hebt ons zoontje vermoord, omdat hij zag hoe je echt was.
Je hebt ons zoontje vermoord.
En nu ga ik jou vermoorden.
Ik ben blij dat het blijf-van-mijn- lijfhuis u heeft kunnen vinden.
Waarom wilde de politie me spreken?
De politie heeft misschien het lichaam van uw man gevonden.
Ze willen dat u hem identificeert.
Wat is er met hem gebeurd?
Hij is geen natuurlijke dood gestorven.
Maar er zijn geen bewijzen.
En gezien z'n strafblad...
zullen ze wel geen moeite doen om het op te lossen.
Als hij het is, moet u aantonen waar u de tweede week van februari was.
Dat kan ik wel.
Het goede nieuws is dat de levensverzekering nu zal uitkeren.
Kan ik contact met u opnemen? E-mail, telefoonnummer?
Ja, ik heb een e-mailadres voor u.
Ik kijk uit het raam en de vrachtwagens blijven maar komen.
Ik heet Eva Greenberg. Ik woon...